جای خالی روز روابط عمومی در تقویم مناستها

تا کنون از زوایای مختلف به روابط عمومی نگریسته شده و جایگاه آن را در سازمان و در نظر مردم و مدیران مورد کنکاش قرارداده اند. از پرسنل روابط عمومی گرفته تا نگاه مدیریت کلان سازمان به این واحد و نگاه کارکنان به روابط عمومی سخن بسیار رانده شده است .جالب آنکه قریب به اتفاق افرادی که در این زمینه اظهار نظر کرده اند ؛ چه درمقام مسوول و یا غیر مسوول صرفایا بیان مشکل کرده اند ویا شنونده مشکل بوده اند .
در کشور ما ثابت شده تا روزی در تقویم مناسبتها ی سال به نام یک قشر و یا گروه نامگذاری نشده جامعه توجه جدی به آن نشان نداده است .هرساله در روزخبرنگار که چند سالی است به پاس زحمات این عزیزان برگزار می شود شاهدم که دوستان خبرنگار ، شهید صارمی را دعا می کنند و طالبان را مصداق عدو شود سبب خیر می دانند .شهادت این خبرنگاربهانه ای شد تا روزی به عنوان روزخبرنگار در تقویم مناسبتها جای گیرد .خوشبختانه از آن زمان تاکنون علاوه بر توجه دست اندرکاران مسوول به این قشر ، قوانین خوبی نیز از جمله سخت و زیان آوز شناخته شدن حرفه خبرنگاری و .. به تصویب رسیده ایت .
با این توصیف جا داردنهادهای مختلف و دست اندرکار حرفه روابط عمومی نیز روزی را به نام روز روابط عمومی پیشنهاد دهند تا شاید گوشه چشمی از سوی مسوولان به این واحد ارزشمند سازمان صورت گیرد .چرا که پویایی سازمانها به پویا نمودن این واحد وتوجه کردن به جایگاه حقیقی ان در سازمان وابستگی تام دارد امری که تقریبا در بساری از سازمانها نادیده گرفته می شود و مدیران از طرق انحرافی به دنبال پویایی سازمان خویش می گردند .بنابراین تا روزی به نام روز روابط عمومی در تقویم مناسبتها قرار نگیرد نباید انتظار داشت صاحبان اندیشه و بیش از همه صاحبان قدرت در سازمان ها و نهادها به فکر حل مشکل این واحد و کارکنان آن باشند .و لذا کارکنان ای حوزه همچنان باید برای مشکلات جزئی در این واحد ها دست و پنجه نرم کنند .